اول ابتدایی مدرسه پروین اعتصامی : بدلیل فاصله سنی 4 ساله بین من و خواهر بزرگه من رفتم کلاس اول و خواهرم رفت کلاس پنجم خب بطبع من از همون اول حمایت ی بزرگ دبستان و داشتم. از قضا دوست صمیمی خواهر من هم یک خواهر داشت که همکلاسی من شد و من با او یعنی سمیرا دوست صمیمی شدیم و برای خودمان کسی بودیم روزی از روزها و دقیقا سر مسئله ایی که من نمیدونم چی بود خواهرای ما باهم دعوا کردند و گردی خاکی به پاشد در دبستان ما فقط با اطمینان میدانم که سر چنس مذکر نبود چون آن زمان سن بلوغ جنسی اینقد سطحش پایین نیامده بود یا حداقل من اینجوری فک میکنم بهرحال اما من و سمیرا همچنان دوست باقی ماندیم خب همین جا جاداره از معلم کلاس اولم تقدیر و تشکرات ویژه کنم بله خانم صدری بود که آن سال من و دوستان خوبم را با مفاهیم و حروفی آشنا کرد که ای کاش به همان حروف و اعداد ختم بخیر میشد و چشم ما به کلمات چون سینوس انتگرال و لیمیت و مشتق و فرمول یک نیوتن و فرمول دبی آب و فرمول ایستابی و فرمولای مزخرف مقاومت سطح ایستابی خاک هوا و هر جهنم دهر ایی نمی افتاد و فقط میدانستیم که بابا آب و نان میدهد و مادر در باران می آید و آن مرد سوار بر اسب سفید قرار است که بیاید.در این دوران ابتدایی من دوستان زیادی داشتم چون کتایون ملیکا بهاره فاطمه آذین و معلم هایی بهتر از همهی معلم های جهان خانم رستگار خانم وحدت خانم آزادزاده خانم صدیقی حیف که بزرگتر شدم و رفتیم دوران راهنمایی

سال اول راهنمایی من در مدرسه شرافت بودم که به لحاظ مکانی نزدیکترین و مناسبترین گزینه برای رفتن من برای کسب علم و از اینجور چیزای مزخرف بود و خیلی خوشحالم که فقط یک سال آنجای مزخرف بودم چون من در آن مدرسه هم از خودم خشونت نشان دادم و فرد پرخاشگری شدم و زدم سر یک دخترک پررو را به  پله های راه رو کوباندم و هم به دلیل ضعفم در درس ریاضی معلمم(خانم مجاهد) از کلاس بیرونم کرد و در هر دو مورد هم والدینم احضار شدند دوستانم در این مدرسه به ظاهر بچه های خوبی بودند اما بعد یک مدت فهمیدم بس بسیار مزخرف تر از وازه عن بودند یکیشان رویا بود و آن دیگری سیما حالم از آنها در اواخر سال تحصیلی بهم میخورد دخترانی بسیار فضول و هرزه بودند . در آن سن با جنس مذکر رابطه داشتن که برای من به معنایی  دست زدن به آتش بود اما کم کم در مورد آنها به واژه "به درک و به جهنم"رسیدم .در کل در این سال بود که با معنای دوست آن است که خود نگوید رسیدم!در این یک سال دوست صمیمیم دخترخاله ام بود که باهم همسن بودیم.سال بعد ما منزلمان را عوض کردیم و من هم باید مدرسه ام را تعویض میکردم خیلی خوشحالتر از آن چیزی بودم که شما فکرش را میکنید بله من قدم به مدرسه باحال 13آبان گذاشتم و با دوستم زهرا آشنا شدم دختری بسیار خاکی خون گرم و دوست داشتنی سال های دوم در هرچیزی برای من گویا بهترین سال ها هستند:) در آن سال من هم دوستان خوب داشتم هم دوستان بد و خراب بهرحال خراب بودنشان به من هیچ ربطی نداشت و الان هم ندارد بازهم به درک چیزی از من کم نشد و نشده است شماهم با دیگران کار نداشته باشید از جمله دخترهای بد میتوانیم به آیلین و شیوا و سمیرا اشاره کنم که در مدرسه تابلو شده بودند و هر روز ناطممان دعوتشان میکرد به صرف دعوا در دفتر مدیر:)سال سوم هم خوب بود دوستانم همان ها بودند بعلاوه چندنفر دیگر که یکی از آن ها فتانه بود هر دو عشق شادمهر بودیم بسیار با سلایق هم حال میکردیم روزی نمیشد به لوازم تحریری سر کوچه مدرسه نرویم و یک پوستر یا عکس نخریم!در کل سال های راهنماییم با دوستان خوبی خاطره های خوبیتری دارم.کم کم بزرگتر و خانم تر شدیم و قدم به عرصه ی رویایی دبیرستان گذاشتیم . دبیرستان سمیه

من و فتانه با هم قدم در یک دبیرستان گذاشتیم.به لحاط مکانی آن دبیرستان دقیقا در پشت سر مدرسه راهنماییمان واقع میشد به همین دلیل اکثر بچه های 13آبان به آنجا می آمدند اما به اخلاق هایی که کم کم در شرف تغییر بود.دخترها در این سن به نقطه اوج شعور از نگاه خود میرسند و این درحالتی است که از دیدگاه بزرگان این مرحله بی مغز ترین دخترها را از باهوشترها را میتواند برای شما تمییز دهد.دخترهای باهوش ، باهوشتر شدند مثل فتانه و دخترهای خراب ، خرابتر شدند مثل سمیرا و شایلین و آیلیلن و شیوا من؟من دریک دنیا ی دیگر بودم من عشق هنر بودم و سعی در راضی کردن خانواده ام بودم که رضایت دهند برای سال بعد به هنرستان بروم اما تلاشم بی فایده بود!فتانه زرنگ تر و درس خوان تر از من بود و رشته ای فنی و حرفه ایی را مجاز شد و رفت سمت علاقه اش یعنی حساب داری و از من جدا شد چون من فنی نیاوردم و در همان دبیرستان ماندم و در رشته ی مزخرف انسانی ادامه تحصیل را دادم!!!اما این دوم دبیرستان برایم شد بهترین سال تحصیل در طول تمام عمرم.با بچه هایی آشنا شدم که به معنای واقعی کلمه جان بودند و در عین حال باحال . یک اکیپ 6 7 نفره بودیم من سارا فاطمه حمیده نیلوفر مهسا طیبه اون دوتا خواهرای دوقلو که اسمشونو یادم نمیاد ملوک مارال اون یکی طیبه ای خدا چه قد خوش گذشت اون سال :)))خیلی خوب بود اون سال وقتی میگم خوب بود یعنی همه چیزش خوب بودا همه ش! درساش زنگ تفریح هاش دورهمی ها ساندویچ خوریا با ناظم مدرسه مچ شدنو مخشو زدنو 5 دقیقه زودتر رفتن بیرون از دبیرستان و .... خیلی خوب بود سال سومم همینجوری بود اما بحث درس یکم جدی شد چون نهایی بود و باید میخوندیم بعد 2 سال باهم بودند همه باهم و کمپلیت قدم گذاشتیم به عرصه کالج یا همون پیش دانشگاهیی تو اون سال من و سارا هم کلاسی بودیم فاطمه و حمیده و طیبه و نیلو با هم بودن و مهسا رفت غیرانتفاعی اون سال فقط درس میخوندیم مثل خر به معنای واقعی خر میزدیم زمستون او سال خیلی باحال بود شوفاژها همش یخ میزد و کلاسا رو هوا بود با چراغ نفتی و برقی سر میکردیم سرما در حد سیبری بود اون سال

بهرحال گذشت و کنکور رسیدو ما مانع رو پشت سر گذاشتیمو و موفق به جضور در عرصه دانشگاه شدیم من و مهسا تو  دانشگاه همین شهر موندیم من برنامه ریزی مهسا حسابداری . فاطمه هم رفت پیام نور همین جا اونم حسابداری. نیلو روانشناسی شریف .  حمیده ادبیات سبزوار و سارا حسابداری  پیام نور قوچان. اما دانشگاه سال اولش عااااااااااااااااااااااااااااااااااالی بود دوست صمیمیم شد ابراهیم که دانشگاه ما نبود غیر انتفاعی میخوند(خودتون نکتشو بگیرید دیگه) محیط دانشگاه بعد یک عمر بچه بازی برام ی جای جدید بود که باید توش اخلاقمو عوض میکردم باید سعی میکردم بزرگ شم مطابق یا سنم و جایگاهم رفتار کنم بنابراین شدم یک خانوم دانشجو :) دوستم اسمش طاهره بود با یک خط بسیار زیبا و دقیقا نقطه مقابل من که اگه خطمو جلوی خرچنگ و قورباق غ ه بذارید هر کدومشون یطرف میرن واسه همین همش طاهره جزوهاش تمیز بود اما همیشه جزوهای نقص داشت:))سال بعد با یک دختری آشنا شدم که هم خوب بود و هم بد بد نمیخوام قضاوتش کنم اما بنظر من و جمعی دیگر از انسان های داخل دانشگاه اخلاقش ی چیزی فرای عنه!از سال دوم باز هم ما ی اکیپ شدیم من م ف س و اون یکی س و اون یکی م . اگه اینجوری نوشتم اسمشونو چون واقعا همینا همو صدا میکردیم:)ینی کل کلاس ما اسماشون به همین منوال بود مثلا آقای م صدا میزدیم طرفو . دوستای دانشگاهم فقط به درد کارای دانشگاه میخوردند و روابط خارج از حیطه دانشگاه برای من یکی حداقل خوش آیند نبود ولی از قدیم گفتند کاچی به از هیچی!!!

در کل از بین همه این مراحل زندگی و دوستان حضور یاقته و سرک کشیده در خاطراتم میتونم به این نتیجه برسم که دوران ابتدایی و دبیرستان برای من نفطه ایی شیرین در عمر22سالم میباشد.به امید روزهای پربارتر از دوستان خوب:)خیلیم طولانی شد اما الاف خودتونید:)